สรพัฒน์ เพิ่มวาสนา
ประธานจัดงานมดใต้ทำรัง ครั้งที่ 53
นักศึกษาเก่าระดับปริญญาตรี ภาควิชาวิศวกรรมโยธา คณะวิศวกรรมศาสตร์ ปีที่เข้าศึกษา 2542
บทบาทของการมีส่วนร่วมในงานมดใต้ในครั้งนี้
ปีนี้ได้รับโอกาสจากพี่สถาพรที่เป็นประธานจัดงานรวมมดขึ้นมาทุกปี หรือว่าทุกภาค ได้รับโอกาสนี้มาเป็นประธานในการจัดงานชมรมมดใต้ที่จัดขึ้นในจังหวัดตรัง ครั้งที่ 53 ในครั้งนี้ มีความยากง่ายในการดำเนินงาน แต่ด้วยความที่มีธุรกิจท่องเที่ยวอยู่แล้ว ทั้งโรงแรม รีสอร์ท และเรือนำเที่ยว จึงเป็นเรื่องไม่ยากที่จะดูแลพี่ ๆ น้อง ๆ จาก มจธ. ของเรา
วัตถุประสงค์และแนวคิดในการจัดงาน
จุดประสงค์หลักของการจัดงานคือการมาประสังสรรค์รุ่นพี่รุ่นน้อง เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้จาก Generation หนึ่งสู่ Generation หนึ่ง ซึ่งมีความสำคัญมาก ในปัจจุบันนักศึกษาที่จบใหม่อาจจะมีความมั่นใจ โดยที่ไม่ได้คำนึงถึงความรู้ความสามารถของศิษย์เก่าหรือรุ่นพี่เก่า ๆ ซึ่งมีความสามารถพื้นฐานที่ดีกว่า และยังมีความเป็นมาตรฐานสูง ในปัจจุบันเทคโนโลยีด้าน Innovation Engineering มีบทบาทในการทำให้การคำนวณของการสร้างโครงสร้างต่าง ๆ ง่ายมากขึ้น แต่อย่างไรก็ดี เราต้องมีพื้นฐานที่ดีด้วย มากไปกว่านั้น คือการสร้าง Connection ในกรณีที่รุ่นน้องต้องการความช่วยเหลือ หรือมีสิ่งที่อาจต้องทำงานร่วมกัน การต่อ Gen จึงมีความสำคัญขั้นหนึ่ง แต่ว่าความรู้ความสามารถในด้านเทคโนโลยี หรือด้าน AI ในสมัยนี้ ก็ต้องสื่อสารกลับไปทางศิษย์เก่าที่เป็นรุ่นเก่า ๆ ซึ่งท่านทั้งหลายอาจจะยังไม่เข้าใจเรื่อง AI เมื่อทั้ง 2 Gen ได้มาเจอกัน มันอาจจะแตกฉานออกไปเป็นความรู้
ความสำคัญของการมีส่วนร่วมในการสร้างเครือข่ายชมรมมดใต้ภายใต้จังหวัดตรังให้เข้มแข็ง
จุดประสงค์หลักในการสร้างเครือข่าย คือการสร้างองค์กรให้ขยายตัวมากขึ้น การขยายตัวขององค์กรคือการมีสมาชิกที่มากขึ้น ซึ่งผลประโยชน์ของการมีสมาชิกมากขึ้น มีได้หลายรูปแบบ คือ
1.เราสามารถที่จะบรรลุเป้าหมายในอาชีพของเราได้ง่ายขึ้น
2. ในกรณีที่จะยกระดับความรู้ ความสามารถ ความชำนาญ โดยที่เรามีกลุ่มซึ่งเป็นกลุ่มของมดใต้เป็นคะแนน หรือเป็นข้อมูลพื้นฐานมาช่วยตัดสินใจ ช่วยพิจารณางานใหม่ ๆ ในอนาคต มันจะทำได้ง่ายและรวดเร็วมากขึ้น
ในฐานะที่คุณสรพัฒน์ได้มีส่วนร่วมในการสร้างเครือข่ายชมรมมดใต้ แล้วในอนาคตมีแผนที่จะพัฒนาชุมชนในพื้นที่อย่างไรบ้าง
ในเรื่องพัฒนาชุมชน ได้มีโอกาสไปเรียนต่างประเทศเป็นเวลา 15 ปี และได้โปรเจกต์หนึ่งที่ชี้ให้เห็นว่า คนในพื้นที่ไม่จำเป็นต้องมีความรู้ความสามารถทางด้านวิศวกรรม หรือด้านการก่อสร้าง แต่มีความสนใจที่จะหารายได้ ก็สามารถเข้าสู่สายงาน After Service Maintenance ได้ ถ้ามีบริษัทหนึ่งต้องการที่จะเปิดบริษัทเพื่อดูแลโรงแรมหรือหมู่บ้าน ก็สามารถใช้ไอเดียตรงนี้เพื่อสร้างรายได้ให้กับชาวบ้านในชุมชน ให้มีโอกาสเข้ามาเป็นพนักงานด้านทำความสะอาด ด้านสวน ด้านการดูแลสระว่ายน้ำ หรือด้านการก่อสร้างเอง เป็นแรงงานที่เกิดขึ้นในชุมชน เพราะฉะนั้น เมื่อทุกคนได้รายได้ ได้ความรู้แล้ว นอกจากนี้ก็จะสามารถสร้างรายได้ต่อหัวในชุมชนนั้นขึ้นมาได้ ทำให้บริษัทมีกำไรมากขึ้น เพราะไม่ต้องหาคนงานนอกพื้นที่ โดยใช้คนในพื้นที่เองปัจจุบันการเรียนรู้หรือการพัฒนาบุคลากรทำได้ง่ายขึ้น ทุกคนสามารถเลียนแบบได้ สามารถสร้างอาชีพได้ เพราะฉะนั้น วิศวกรรมเรามี 3 ข้อหลัก ๆ คือ 1. คุณภาพ 2.เวลา 3.ราคา สามข้อนี้ต้องคำนึงถึงให้มาก เพื่อให้เกิดความคุ้มค่าและเป็นกำไรของบริษัท
หากโครงการนี้สำเร็จคาดว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงด้านใดบ้างหรืออย่างไร
ในอนาคต ถ้าโปรเจกต์นี้ได้ขยายตัวจากส่วนในเมืองเข้าสู่ส่วนในตัวชุมชน มันจะเป็นการสร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็ก ๆ ที่ต้องการอยากเรียนรู้ทางด้านวิศวกรรมมากขึ้น บทบาทสำคัญของพ่อแม่ที่ได้กลายเป็นแรงงานที่มีคุณภาพ ก็จะบอกต่อรุ่นสู่รุ่น เกิดการสืบต่อวิศวกรรมหรืองานก่อสร้างจากรุ่นพ่อไปสู่รุ่นลูก เมื่อบริษัทมีรายได้จากการที่มีคนในชุมชนเข้ามาช่วย ค่าใช้จ่ายและต้นทุนก็จะน้อยลง เพิ่มโอกาสให้มีรายได้มากขึ้น ทำให้คนในชุมชนมีรายได้เพิ่มเติมจากอาชีพหลัก เช่น สวนยางพาราที่บางฤดูทำรายได้ไม่ได้ ก็สามารถทำงานเกี่ยวกับการก่อสร้างเสริมได้ ทำให้ชุมชนมีรายได้ทั้งปี
ฝากถึงน้อง ๆ ที่กำลังจะจบการศึกษา
อีกสิ่งหนึ่งที่อยากฝาก คือเรื่องของการเข้าชมรม ไม่ว่าจะเป็นมดใต้ มดเหนือ หรือมดตะวันออก อยากให้ทุกคนได้เข้าร่วม ตอนนี้มีแต่รุ่นเก่าที่สร้างความสัมพันธ์มากว่า 40 ปี ตัวผมเองก็ยังได้รู้จักรุ่นที่ 1 แต่หลังจากนี้ รุ่นน้อง ๆ จะต้องก้าวไปสู่รุ่นที่แก่ขึ้นในอนาคตเหมือนกัน เพราะฉะนั้น ขอให้ทุกคนได้เข้ามาร่วม ไม่ว่าจะเป็นมดภาคไหน เพื่อสร้างความเป็นหนึ่งเดียวกัน เราจะยิ่งใหญ่ในงานวิชาชีพต่าง ๆ ถ้าเรามี Connection มีพื้นฐานรุ่นพี่ที่ดี เราไปที่ไหนก็ไม่อาย เพราะเราเป็น KMUTT
