การพัฒนากระบวนการหลอมเหลวเศษอะลูมิเนียมที่ใช้แล้วมาใช้ใหม่อย่างมีประสิทธิภาพ
(ระยะที่ 1) : การศึกษาความเป็นไปได้
The Development of Effective Aluminium Recycling Process Phase 1 :
The Feasibility Study

ทุนอุดหนุนการวิจัย พัฒนาและวิศวกรรมขนาดเล็ก ศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ

ผศ.กอบสิน ทวีสิน
Kobsin Thaveesin. (Asst. Prof.)
อ.นุชธนา พูลทอง
Nuchthana Poolthong. (Lecturer)
อ.สาธิต จันทนปุ่ม
Satit Chanpum. (Lecturer)
ดร.เชาวลิต ลิ้มมณีวิจิตร
Chaowalit Limmaneevichitr. (Lecturer)
ดร.สมบุญ เจริญวิไลศิริ
Sombun Charoenvilaisiri. (Lecturer)

ความสำคัญและที่มาของการวิจัย

โลหะผสมอะลูมิเนียมมีบทบาทในการใช้งานมากขึ้นในทางวัสดุวิศวกรรม เนื่องจากคุณสมบัติดีหลายประการ เช่น น้ำหนักเบา การนำความร้อนสูง สามารถขึ้นรูปและหล่อได้ดี และทนต่อการกัดกร่อน เป็นต้น การที่อะลูมีเนียมมีอัตราส่วนของความแข็งแรงต่อน้ำหนักสูงจึงมีการใช้งานในทางวิศวกรรมโดยนำมาทดแทนโลหะส่วนใหญ่ที่หนักกว่า เช่น เหล็กกล้า ซึ่งยังผลให้ประสิทธิภาพการใช้งานของเครื่องมือ เครื่องจักรกล หรือแม้แต่ยานยนต์ประหยัดน้ำมันมากขึ้น
การถลุงอะลูมิเนียมจากสินแร่ต้องใช้พลังงานไฟฟ้าเป็นอย่างมาก จึงส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยตรง และยังทำให้อะลูมิเนียมมีราคาแพงเมื่อเทียบกับโลหะชนิดอื่น การนำอะลูมิเนียมมาหลอมใช้ใหม่เป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้ต้นทุนในการผลิตลดลงได้ถ้าหากมีเทคโนโลยีการนำกลับมาใช้ใหม่ที่เหมาะสมในประเทศไทย โรงหล่อโดยส่วนใหญ่ต้องการนำเศษอะลูมิเนียมที่มีการปนเปื้อนสูงมาหลอมใหม่ เช่น กระป๋องเครื่องดื่ม ฝาเครื่องดื่มที่มีชิ้นส่วนของพลาสติก เศษขี้กลึง และเศษจากการตัดอะลูมิเนียมแผ่นที่มีการปนเปื้อนกับน้ำมันหล่อเย็น เป็นต้น อันเนื่องมาจากต้นทุนที่ถูกกว่า การนำเอาเศษอะลูมิเนียมดังกล่าวมาหลอมใหม่โดยไม่มีเทคนิคการเตรียมอย่างเหมาะสมส่งผลให้ประสบปัญหาหลัก 2 ด้าน คือ ปัญหาด้านมลพิษจากควันเมื่อเกิดการเผาไหม้สารปนเปื้อนต่างๆ โดยไม่ีมีการควบคุมและบำบัด และปัญหาที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ปริมาณอะลูมิเนียมที่ได้กลับมาจากการนำเศษมาหลอมใหม่เมื่อใช้เศษอะลูมิเนียมที่ปนเปื้อนแทนที่จะถูกเตรียมมาอย่างเหมาะสม หรือที่สะอาดหลังจากการใช้งาน เมื่อมีการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีที่ได้จากการวิจัยระยะสุดท้าย คาดว่าจะมีมลพิษที่ปล่อยออกมาน้อยกว่าเมื่อนำเอาเศษอะลูมิเนียมไปหลอม และปริมาณการได้กลับมาของเนื้ออะลูมิเนียมเมื่อหล่อออกเป็นอินกอตมีมากขึ้น

วัตถุประสงค์ของโครงการ

  1. เพื่อช่วยอนุรักษ์พลังงานและทรัพยากรธรรมชาติให้กับโลก และเพิ่มมูลค่าให้กับเศษอะลูมิเนียม
  2. เพื่อให้ได้เทคโนโลยีของกระบวนการนำเศษอะลูมิเนียมมาหลอมใช้ใหม่ โดยส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยที่สุด และมีประสิทธิภาพสูงสุด
  3. เพื่อเป็นการสร้างจิตสำนึกในการอนุรักษ์พลังงาน และทรัพยากรธรรมชาติอย่างเป็นรูปธรรม

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ

  1. ประเทศไทยสามารถลดการนำเข้าอะลูมิเนียมเพื่อใช้ในประเทศได้ และอาจส่งออกในรูปของอะลูมิเนียมที่ผ่านกระบวนการแล้วได้ราคาสูงกว่าการส่งออกในรูปของเศษอะลูมิเนียม
  2. ช่วยการประหยัดทรัพยากรธรรมชาติและพลังงานจากการที่ลดการผลิตอะลูมิเนียมใหม่จากสินแร่
  3. ช่วยให้กระแสการอนุรักษ์ธรรมชาติให้เป็นรูปธรรม โดยประชาชนทั่วไปหากเข้าใจถึงประโยชน์และประสิทธิภาพของการนำเอาอะลูมิเนียมที่ใช้แล้วมาใหช้ใหม่ ก็จะมีการตื่นตัวในการแยกขยะได้มากขึ้น
  4. เป็นการสร้างเทคโนโลยีที่สามารถใช้ได้จริงในสภาพในปัจจุบัน และสามารถสร้างกระบวนการนำเศษอะลูมิเนียมที่ใช้แล้วมาหลอมใช้ใหม่ และถ่ายทอดเทคโนโลยีหรือสร้างกระบวนการให้กับผู้ประกอบการ
  5. เป็นการสร้างเทคโนโลยีโดยเฉพาะอย่างยิ่งในกระบวนการนำเอาอะลูมิเนียมจากกระป๋องเครื่องดื่มอะลูมิเนียมที่ใช้แล้วมาใช้อีก
  6. เป็นการเพิ่มขีดความสามารถ และความรู้เชิงวิศวกรรมในการออกแบบเครื่องมือและอุปกรณ์ต่างๆ ในกระบวนการนำอะลูมิเนียมที่ใช้แล้วมาใช้อีก
  7. ผลิตบัณฑิต และมหาบัณฑิตที่มีความรู้ ความสามารถในเชิงวิจัย และมีความภาคภูมิใจที่มีส่วนร่วมในงานวิจัยที่ช่วยรักษาสิ่งแวดล้อม
  8. เพิ่มรายได้ให้กับผู้เก็บของเก่า และผู้ค่าของเก่าซึ่งส่วนใหญ่มีรายได้น้อย ให้มีรายได้ที่สูงขึ้น เนื่องจากอะลูมิเนียมที่ได้หลังผ่านกระบวนการมีราคาที่สูงกว่าที่ขายในลักษณะเศษ

return topic

Revised: 3 September 2002/11:11:15