บทที่ 6

สรุปผลการการปรับแต่งหัวเผาหม้อไอน้ำ

            และหม้อน้ำมันร้อน                

 

6.1 สรุปเปอร์เซ็นต์ CO2 ของแก๊สไอเสียจากการเผาไหม้ของหัวเผาของหม้อไอน้ำ และหม้อน้ำมันร้อน

 

     ในการวัดประสิทธิภาพการเผาไหม้นั้น ค่าที่ใช้เป็นค่าอ้างอิงคือปริมาณ CO2 ในแก๊สไอเสียจากการเผาไหม้ของหัวเผาของหม้อไอน้ำ และหม้อน้ำมันร้อน ผลการวัดปริมาณ CO2 ในแก๊สไอเสียแสดงในรูปที่ 6.1

 

รูปที่ 6.1 แสดงค่าเฉลี่ยของเปอร์เซ็นต์ CO2 ในแก๊สไอเสียของหม้อไอน้ำทั้งหมดที่เข้าร่วมโครงการ

 

                จากรูปที่ 6.1 แสดงให้เห็นว่าปริมาณของ CO2 ในแก๊สไอเสียของหม้อไอน้ำทั้งหมดที่เข้าร่วมโครงการนั้น หลังจากมีการปรับแต่งหัวเผาทั้งสองครั้งแล้ว มีปริมาณเพิ่มขึ้นประมาณ 2-3% นั่นก็หมายความว่า การอัตราส่วนผสมระหว่างเชื้อเพลิงกับอากาศมีสัดส่วนที่เหมาะสมมากขึ้นหลังจากได้มีการปรับแต่งหัวเผา ทำให้สามารถประหยัดพลังงานที่สูญเสียไปกับไอเสียได้

 

6.2 สรุปเปอร์เซ็นต์ O2 ของแก๊สไอเสียจากการเผาไหม้ของหัวเผาของหม้อไอน้ำ และหม้อน้ำมันร้อน

                ในการวัดประสิทธิภาพการเผาไหม้นั้น นอกจากค่าปริมาณ CO2 ในแก๊สไอเสียจากการเผาไหม้ของหัวเผาของหม้อไอน้ำ และหม้อน้ำมันร้อน ค่าที่จะวัดได้โดยตรงก็คือค่า O2 ในแก๊สไอเสีย ผลการวัดปริมาณ O2 ในแก๊สไอเสียแสดงในรูปที่ 6.2

 

 

รูปที่ 6.2 แสดงค่าเฉลี่ยของเปอร์เซ็นต์ O2 ในแก๊สไอเสียของหม้อไอน้ำทั้งหมดที่เข้าร่วมโครงการ

 

                จากรูปที่ 6.2 แสดงให้เห็นว่าปริมาณของ O2 ในแก๊สไอเสียของหม้อไอน้ำก่อนปรับแต่งหัวเผาหม้อไอน้ำมีสูงเกินไป (ประมาณ 7%) ซึ่งค่า O2 ในแก๊สไอเสียหลังจากมีการปรับแต่งหัวเผาทั้งสองครั้งแล้วจะอยู่ในช่วง 3-4% ชึ่งเป็นค่าที่สอดคล้องและเหมาะสมสำหรับเชื้อเพลิงที่เป็นน้ำมันเตา จะเห็นว่าการปรับลดปริมาณ O2 ได้ถึง 4% จากการปรับแต่งหัวเผาที่ถูกต้องเหมาะสม ดังนั้นการปรับแต่งหัวเผาทำให้สามารถประหยัดพลังงานโดยการลดการสูญเสียความร้อนไปกับไอเสีย ที่ไปกับอากาศส่วนเกินได้

 

6.3 สรุปเปอร์เซ็นต์อากาศส่วนเกิน (Excess Air, %) ของแก๊สไอเสียจากการเผาไหม้ของหัวเผาของหม้อไอน้ำ และหม้อน้ำมันร้อน

 

                ในค่าปริมาณ O2 ในแก๊สไอเสียจากการเผาไหม้ของหัวเผาของหม้อไอน้ำ และหม้อน้ำมันร้อน นั้นโดยปกติแล้วจะแสดงในรูปของอากาศส่วนเกิน (Excess Air) โดยที่ อากาศส่วนเกินสามารถคำนวณโดยประมาณจากสมการดังนี้

 

                                % Excess Air = 21/(21 - %O2)*100-100

 

                ผลการวัดปริมาณอากาศส่วนเกินในแก๊สไอเสียก่อนและหลังการปรับแต่งหัวเผา แสดงในรูปที่ 6.3

 

 

รูปที่ 6.3 แสดงค่าเฉลี่ยของเปอร์เซ็นต์อากาศส่วนเกินในแก๊สไอเสียของหม้อไอน้ำทั้งหมดที่เข้าร่วมโครงการ

 

                จากรูปที่ 6.3 แสดงให้เห็นว่าปริมาณของอากาศส่วนเกินที่เข้าห้องเผาไหม้ของหม้อไอน้ำหรือหม้อน้ำมันร้อนนั้นมีค่าลดลงจากประมาณ 50% เหลือ 20% หลังจากที่ได้มีการปรับแต่งหัวเผาหม้อไอน้ำแล้ว ชึ่งเป็นค่าที่สอดคล้องและเหมาะสมสำหรับเชื้อเพลิงที่เป็นน้ำมันเตา ดังนั้นการปรับแต่งหัวเผาทำให้สามารถประหยัดพลังงานโดยการลดการสูญเสียความร้อนไปกับไอเสีย ที่ไปกับอากาศส่วนเกินลงได้

6.4 สรุปประสิทธิภาพการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำ และหม้อต้มน้ำมันร้อน

                ค่าประสิทธิภาพการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำ และหม้อต้มน้ำมันร้อน ได้แสดงในรูปที่ 6.4 โดยที่ค่าประสิทธิภาพการเผาไหม้ คำนวณจากสมการ

 

                ประสิทธิภาพการเผาไหม้ = %CO2/ CO2,max

 

                ในการศึกษาในครั้งนี้นั้นเชื้อเพลิงที่ใช้คือน้ำมันเตา ดังนั้น  CO2,max มีค่าเท่ากับ 15.8% ค่าประสิทธิภาพการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำทั้งก่อนและหลังการเผาไหม้แสดงในรูปที่ 6.4

 

รูปที่ 6.4 แสดงค่าเฉลี่ยของประสิทธิภาพการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำทั้งหมดที่เข้าร่วมโครงการ


6.5 สรุปการเพิ่มขึ้นของประสิทธิภาพการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำ และหม้อต้มน้ำมันร้อน

                การเพิ่มขึ้นของประสิทธิภาพการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำหลังการปรับแต่งหัวเผาไหม้ไอน้ำ แสดงในรูปที่ 6.5 โดยทั่วไปแล้วจะเห็นได้ว่าทุกหมวดอุตสาหกรรมนั้นมีการเพิ่มขึ้นของประสิทธิภาพการเผาไหม้ประมาณ 13%

 

 

รูปที่ 6.5 แสดงค่าการเพิ่มขึ้นของประสิทธิภาพการเผาไหม้ของหม้อไอน้ำทั้งหมดที่เข้าร่วมโครงการ